رسم ساختار لوويس :
ساختارهاي لوويس براي نشان دادن توزيع الكترون هاي ظرفيت و تئوري VSEPR براي توصيف شكل مولكول هاست.
رسم ساختار لوويس :
1- محاسبه ي مجموع الكترون هاي ظرفيت با جمع شماره گروه اتم ها. ( براي شماره گروه هاي دورقمي از آخرين رقم استفاده مي شود.)
2- براي آنيون هاي چند اتمي بار منفي به تعداد الكترون ها اضافه شده و براي كاتيون هاي چند اتمي بار مثبت از تعداد الكترون ها كم مي شود.
3- تعيين اتم مركزي ,
اتم مركزي اغلب اولين اتمي است كه در فرمول نوشته مي شود مانند S در SO2 . ( البته اتم با الکترونگاتیوی کم تر اتم مرکزی است.) هيدروژن همواره اتم متصل به اتم مركزي است، اكسيژن و هالوژن ها نيزمعمولا همين طور هستند.
4- بين اتم ها با اتم مركزي يك جفت الكترون پيوندي ( يا يك خط پيوند ) قرار مي گيرد. الكترون هاي باقي مانده ابتدا در اطراف اتم هاي متصل به اتم مركزي ( به جز هيدروژن ) قرار مي گيرد تا قاعده ي اكتت رعايت شود و سپس اگر الكتروني باقي ماند بر روي اتم مركزي.
5- اگر اتم مركزي هشتايي نشود يك يا چند جفت الكترون از اتم هاي اطراف برداشته شده و بين اتم هاي اطراف با اتم مركزي پيوندهاي دوگانه يا سه گانه برقرار مي شود.
معمولا اتم هاي S , O , N , C تمايل به تشكيل پيوندهاي دوگانه يا سه گانه دارند. نقض قاعده ي اكتت :
تركيب هايي با يك الكترون ( NO2 , NO )
اتم مركزي با دو يا سه پيوند ( BeF2 , BF3 )
اتم مركزي با بيش از چهار پيوند( PCl5 , SF6 , XeF4 )
شیمی 
